Ülkemizde ve Dünyada Çocuk İstismarı

Çocuk istismarı karmaşık nedenleri ve trajik sonuçları olan, birçok alanı ilgilendiren, yüzyıllardır bilinen ciddi bir sorundur.

Uluslararası İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nde çocukların özel ilgi ve yardıma ihtiyacı olduğu belirtilmiştir. Çocuğun kişiliğinin tam ve uyumlu olarak gelişebilmesi için mutluluk, sevgi ve anlayış havasının içindeki bir aile ortamında yetişmesi gerekmektedir. Çocukların kendilerini güvende hissettikleri ve korundukları bir ortamda yaşaması önem arz etmektedir.

Dünya Sağlık Örgütü'nce, ''Bir yetişkin, toplum veya ülkesi tarafından çocuğun sağlığını, fiziksel gelişimini olumsuz yönde etkileyen, bilerek veya bilmeyerek yapılan davranışlar” çocuk istismarı olarak kabul edilmektedir.

Çocuğa yönelik istismar olarak tanımlanan kötü muameleler genel olarak cinsel istismar, fiziksel istismar, duygusal istismar ve ihmal olarak dört başlık altında incelenmektedir. Çocuk istismarı oranı ülkemizde %10 ila %53 arasındadır ve duygusal istismar %78; fiziksel istismar %24; cinsel istismar ise % 9 oranında olduğu bulunmuştur.

Yapılan araştırmalar sonucunda görülmektedir ki çocuk istismarı tüm dünyada kendini artarak göstermektedir. NCA’in (National Children’s Alliance) istatistiklerine göre 2015 yılında sadece Amerika Birleşik Devletleri’nde yaklaşık 1670 çocuk istismar ve ihmal sebebiyle hayatını kaybetmiş, neredeyse 700.000 çocuk istismar ve ihmale maruz kalmıştır.

Ülkemizde ise Adalet Bakanlığı’nın 2014 verilerine göre her ay Adli Tıp Kurumu’na 650 çocuk cinsel istismarı vakası gönderilmektedir ve adliyelerdeki 4 tecavüz davasından biri çocuklarla ilgilidir. Cinsel saldırı suçlarının %47’si çocuğa yönelik suçları oluşturmakla birlikte 2014 ceza istatistiklerine göre ülkemizde çocukların cinsel bütünlüğüne yönelik 19.757 dava açılmıştır.

Sonuç olarak çocuk istismarı ve ihmali tüm toplumu ilgilendiren, özellikle eğitimcilerin, psikiyatrların ve hukukçuların üzerine eğilmesi gereken ciddi bir sorundur. İstismar ve ihmalin olabilen en iyi seviyede önlenebilmesi için toplumun ve ailelerin bilgilendirilmesi, çocuklara ve ailelere hukuki haklarının anlatılması, çocukların iyi ve kötü dokunuşu ayırt edebilmeleri için gereken bilgi ve altyapının oluşturulması gerekmektedir.

[zombify_post]